رسوا

 يك روز در آغوش تـــــــــــــــو آرام گرفتم                                 يك عـــمر قرار از دل ناكـــــــام گرفتم

افسوس كه چون لاله پر از خون جگر بود                                جامي كه زدست تو گلــــــــنــدام گرفتم

از ساده دلـــــــــــي مشــق وفاداري من شد                                درسي كه زبد عهـــــــــــدي ايام گرفتم

امشـــــــــــــب زلبـــــان هوس آلود تو ريزد                                هر بوسه كه من از تو به پيغام گرفتم

 از تيــر حوادث به پنـــــــــــــــــــاه تو پريدم                                 روزي كه مكان بر لـب اين بام گرفتم

 دور از تــــو در و دشت پر از نعره من بود                                چون سيــــــــــل بدرياي تو آرام گرفتم

 رسوا تر از آن كردمــــت اي ديده كه بودي                                 داد دل خود را زتو بد نـــــــــام گرفتم

آواز : استاد غلامحسين بنان

براي دريافت آهنگ در

          اينجا 

        كليك كنيد

 زندگی جاويد

بخت  بیدار منی       حسن گلزار منی

منم كه  رام توام  ‍     اسیـــر دام  توام

                 آ....آ...آ...

ای روی تو بهشت من _ عشق تو سرنوشت من

         باز آ...باز آ...باز آ...باز آ...

تو گل   زیبای  منی         می من میــنای  منی

بخدا ای ماه درخشان        روشنــی شبهای منی

سحر امـــــــــید منی         مَهِ من خورشید منی

بخدا ای جلوه ی هستی       زندگـــی جاوید منی

ای دل نور تو كو ، ای جان شور تو كو     ای مَه مهــر و وفای تو كجا شد

بی آن سلسله مو ، بــــــا من قصه مگو       دل خواهان فنا شد ، چه بجا شد

بی شكیب و دلداده منم     بی نصیب و آزاده منم

چون بی دلارامم       كو صبر و آرامم

باشد چون افسانه       آغــاز و انجامــم

تو گل زیبــــای منی        می من مینای منی

بخدا ای ماه درخشان      روشنی شبهای منی

شعر: نواب صفا

آهنگ: اكبر محسنی

دستگاه: شور

آواز :استاد غلامحسین بنان

         ...برای دریافت آهنگ در اینجا کلیک کنید

كاروان

 

همه شب نالم چون ني
 که غمي دارم،که غمي دارم
 دل و جان بردي امّا
 نشدي يارم ،يارم
 با ما بودي،بي ما رفتي

 چون بوي گل به کجا رفتي
 تنها ماندم،تنها رفتي
                        چو کاروان رود،فغانم از زمين، بر آسمان رود
 دور از يارم، خون مي بارم
 فتادم از پا ز ناتواني، اسير عشقم، چنان که داني
 رهايي غم نمي توانم، تو چاره اي کن، که مي تواني
 گر ز دل بر آرم آهي
 آتش از دلم ريزد
 چون ستاره از مژگانم
 اشک آتشين ريزد
                     چو کاروان رود،فغانم از زمين، بر آسمان رود
 دور از يارم، خون مي بارم
 نه حريفي تا با او غم دل گويم
 نه اميدي در خاطر که تو را جويم
 اي شادي جان، سرو روان، کز بر ما رفتي
 از محفل ما، چون دل ما، سوي کجا رفتي
تنها ماندم، تنها رفتي
 به کجايي غمگسار من؟، فغان زار من بشنو باز آ، باز آ
 از صبا حکايتي ز روزگار من بشنو باز آ،
 باز آ.... سوي رهي
 چون روشني از ديده ما رفتي
 با قافله باد صبا رفتي
 تنها ماندم
 تنها رفتي...
 
 خواننده: استاد غلانحسين بنان
 آهنگساز:استاد مرتضي محجوبي
 شاعر: رهي معيّري

                        برای دریافت آهنگ در اینجا کلیک کنید