بجز غم خوردن عشقت غمی دیگر نمی‌دانم                که شادی در همه عالم ازین خوشتر نمی‌دانم 
گر از عشقت برون آیم به ما و من فرو نایم                 ولیکن ما و من گفتن به عشقت در نمی‌دانم 
ز بس کاندر ره عشق تو از پای آمدم تا سر               چنان بی پا و سرگشتم که پای از سر نمی‌دانم 
به هر راهی که دانستم فرو رفتم به بوی تو                   کنون عاجز فرو ماندم رهی دیگر نمی‌دانم 
به هشیاری می از ساغر جدا کردن توانستم                 کنون از غایت مستی می از ساغر نمی‌دانم 
به مسجد بتگر از بت باز می‌دانستم و اکنون                 درین خمخانه‌ی رندان بت از بتگر نمی‌دانم 
چو شد محرم ز یک دریا همه نامی که دانستم                  درین دریای بی نامی دو نام‌آور نمی‌دانم 
یکی را چون نمی‌دانم سه چون دانم که از مستی             یکی راه و یکی رهرو یکی رهبر نمی‌دانم 
کسی کاندر نمکسار اوفتد گم گردد اندر وی               من این دریای پر شور از نمک کمتر نمی‌دانم 
دل عطار انگشتی سیه رو بود و این ساعت                   ز برق عشق آن دلبر بجز اخگر نمی‌دانم  
                                                       

موج آهنگ بلندي از امواج خفته ي اين رود بود

ترانه خوان برآمد

پر شتاب

زلال رود را ورق زد

وبر ساحل نزديك فرو شكست.

انگار كه يك دم

رودخانه براي خود ترانه خواند

به خود مهر ورزيد

برخود تابيد

و به سنگ صخرهاي

از رويا پريد

دگرباره

همان جريان آرام آبهاي هميشه

 رابطه از یک نگاه شروع می شه....

 از یه لبخند از یه کلمه مثل سلام!

رابطه گاهی با نوشتن یه نامه شروع می شه......

یه نامه که دل تنگی هاتو پاک می کنه و طعم شیرین اشنایی رو زیر پوستش بیدار

 می کنه!

رابطه گاهی با خوندن یه شعر شروع می شه....

یه کتاب که نه تاحالا نویسندشو دیدی و نه می شناسی .. نه تا به حال به زبون

مادری اون حرف زدی...

اما وقتی قصه اون رو می خونی با تجربه هاش اشنا می شی!

رابطه گاهی با یه دکمه روی صفحه کیبورد شروع می شه...

یه دفعه می بردت اون ور دنیا ..اون ور رویاهات .. اون ور سرزمین خاطرات...میتونی

 آدما رو پیدا کنی

باهاشون حرف بزنی اونوقت می بینی که چقدر حرف واسه گفتن داری....

وقتی با نگاه مشتاق به همراهات نگاه می کنی و اجازه می دی وارد روحت

بشن..باهات حرف بزنن و اگه

دوست داشتن باهات دردودل کنن..ارتباط با همون تبسم مهربون ادامه پیدا ميكنه

هر کاری که می کنی رفیق..هر کلامی که بر زبون مياری ...هر قصدو تصمیمی که

داری..یا به زیبایی یه

رابطه تداوم می بخشه یا عمر لحظه های آشناییو کم می کنه!

پس هیچ حرکتی رو بی اهمییت تلقی نکن!

رابطه تو با خودت اغاز توست!

حقیقت وجود تو از درک واقعیت های اطرافت ادراک می شه!

چرا.....چرا ما این روزها از بیان کردن احساسمون می ترسیم!

فقط این رو بدون هرجا..هرلحظه ای که بخوای می تونی یه رابطه زیبا رو بیافرینی!

امیدوار باش.....

از این لحظه به بعد تو آدم دیگه ای هستی...منم آدم دیگه ای هستم....و هر بار که

دیدمت از

 یاد نمی برم که رابطه از یه نگاه شروع می شه .....با یه لبخند...با یه کلمه مثل

سلام.....

هم نفس من

*اگه یکیو دیدی که وقتی داره رد میشه بر می گرده ونگات میکنه

بدون براش مهمی

*اگه یکیو دیدی که وقتی داری می افتی بر میگرده وبا عجله به

 سمتت میاد بدون براش عزیزی

*اگه یکیو دیدی که وقتی داری میخندی بر میگرده ونگات میکنه

بدون براش قشنگی

*اگه یکیو دیدی که وقتی داری گریه میکنی میاد وباهات اشک میریزه

بدون دوست داره......